Մարտի 22-ը Ջրային ռեսուրսների համաշխարհային օրն է, որը հիշեցնում է ջրի անգնահատելի դերը մարդկության և մոլորակի համար։ Չնայած այս կարևորությանը, աշխարհի բնակչության զգալի մասը, այդ թվում՝ մեր երկրի բնակչության ավելի քան մեկ քառորդը, զրկված է խմելու ջրի լիարժեք հասանելիությունից։
Աշխարհում խմելու ջրի ամենամեծ դեֆիցիտը գրանցվում է Հնդկաստանում։ Դրան հաջորդում են Եթովպիան և Նիգերիան։ Ինդոնեզիայում խնդիրը պայմանավորված է ներքին ջրերի աղտոտմամբ, իսկ Պակիստանում՝ հարևան Հնդկաստանի հետ սահմանափակ ջրային ռեսուրսների համար մրցակցությամբ։
Ամբողջ աշխարհում ավելի քան երեք միլիարդ մարդ կախված է ջրային ռեսուրսներից, որոնք հատում են պետական սահմանները։ Իրավիճակը բարդացնում է այն փաստը, որ միայն 24 երկրներ ունեն ջրային ռեսուրսների համատեղ օգտագործման մասին համաձայնագրեր։
Հայաստանում ջուրը ոչ միայն գլխավոր բնական ռեսուրս ու հարստություն է, այլև հանրապետության տուրիստական բրենդերից մեկը։ Այս երկրում կարելի է գտնել բազմաթիվ ցայտաղբյուրներ։ Հայաստանն այն եզակի երկրներից է, որտեղ զբոսաշրջիկները և բնիկները կարող են առանց մտավախության խմել ջուրը հենց ծորակից, որտեղ այն հասնում է լեռնային աղբյուրներից։ Սա հաճախ դառնում է մեր երկրի այցելության հիշվող և բնական կերպով զարմանալի փորձառություն։
