Իմ աշխատանքի ընթացքում Պաոլո Բասանին և Ժոաու Մագեյխոն մշակել են աշխարհի ստեղծման մաթեմատիկական մոդել, որը հիմնված է ռուս մաթեմատիկոս Անդրեյ Մարկովի հավանականությունների տեսության վրա։
Մեր ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ Տիեզերքը ծնվում է քաոսի միջավայրում։ Սակայն Մարկովի շղթաների օգտագործման շնորհիվ այս քաոսի մեջ ձևավորվում են կայուն գոտիներ։ Այս գոտիներում ֆիզիկայի օրենքները գործում են կանոնակարգված և կանխատեսելի կերպով։
Մաթեմատիկական լեզվի միջոցով մենք կարողացել ենք ապացուցել Աստվածաշնչում նկարագրված Տիեզերքի ծագման վարկածը։ Մենք Աստծո կերպարը մարդակերպ չենք նկարագրում, այլ որպես աննկատ գործող էներգիա և վիբրացիա։
Հետազոտության ընթացքում պարզվել է, որ Տիեզերքի ձևավորումը համապատասխանում է Սուրբ գրքի նկարագրությանը։ Քաոսից առաջացել է կանոնակարգված աշխարհ՝ կայուն մատերիայով, լույսի մշտական արագությամբ և մեզ հայտնի ձգողականությամբ։
Աշխատությունը նաև անդրադառնում է Պյութագորասի ներդաշնակության գաղափարներին և Լի Սմոլինի բնական ընտրության տեսությանը, որը ենթադրում է, որ ֆիզիկայի օրենքները զտվել են էվոլյուցիայի ընթացքում՝ հեռացնելով անկայուն վիճակները։
Չնայած մեր աշխարհի ներկայիս կայունությանը՝ մենք նշում ենք, որ փոփոխությունները բնական են և անխուսափելի, և Տիեզերքը կարող է կրկին վերադառնալ քաոսային վիճակի։
