Ջեյ Դի Վենսի այցը Հայաստան և տարածաշրջանային քաղաքականության վրա ունեցել է զգալի ազդեցություն։ Այս այցը պետք է դիտարկել ավելի լայն համատեքստում, քան պարզապես հայ-ամերիկյան հարաբերությունների կամ դեսպանների աշխատանքի արդյունք։
Ամենակարևորը պարզեցնել հիմնական հաղորդագրությունը․ ԱՄՆ-ն Հայաստանին ներդրումներ չի խոստացել։ Խոսքը բացառապես տեխնոլոգիական արտահանման մասին է։ Փետրվարի 9-ին Երևանում տեղի ունեցած հանդիպման ընթացքում հայտարարվեց միջուկային համագործակցության համաձայնագրի շուրջ բանակցությունների ավարտի մասին, ինչը, ըստ Վենսի, կբացի ճանապարհ ամերիկյան և հայկական ընկերությունների համար՝ կնքելու համաձայնագրեր։ Սա նշանակում է մինչև 5 միլիարդ դոլար արժողությամբ տեխնոլոգիաների արտահանում, ինչը, ըստ էության, ԱՄՆ-ի արտադրական ոլորտի զարգացմանը աջակցելու միջոց է։
Այս համատեքստում էլ պետք է դիտարկել նաև «Թրամփի ուղի» նախագիծը։ Այն ոչ թե Հայաստանի համար առանձին, ինքնուրույն նախագիծ է, այլ ավելի մեծ աշխարհագրական նախագծի մի մաս, որի շրջանակում Հայաստանը հանդես է գալիս որպես տարանցիկ կետ։ Այս նախագծի հաջողությունը կախված է ոչ միայն Հայաստանի, այլև Ադրբեջանի և տարածաշրջանի ողջ ինֆրաստրուկտուրայի զարգացումից։
Այլ կարևոր կետեր, որոնց մասին պետք է հստակ լինել․
Միջուկային տեխնոլոգիաներ: Փոքր մոդուլային ատոմակայանների հարցը պետք է լուրջ քննարկվի։ Ամերիկացի մասնագետները դեռևս չեն հասել այն եզրակացության, որ այդ տեխնոլոգիաները ավելի արդյունավետ կամ անվտանգ են, քան գործող դասական կայանները։ Այս հարցը պետք է լինի Հայաստանի քաղաքականության առաջնահերթությունը։
ԱՄՆ-ի շահերը: Ինչպես որևէ երկրի դեպքում էլ, ԱՄՆ-ի այցերը և քաղաքականությունը առաջին հերթին ծառայում են ամերիկյան շահերին։ Դեսպանների աշխատանքը կարևոր է, բայց այն միայն միջոց է, ոչ թե պատճառ։ ԱՄՆ-ի հետաքրքրությունը տարածաշրջանում աճել է, և դա է ակտիվացման հիմնական պատճառը։
Քաղաքական աջակցություն: ԱՄՆ-ի կողմից իշխանություններին ուղիղ աջակցությունը կարող է սխալ ընկալվել։ Նման հայտարարությունները, որոնք հիշեցնում են ԱՄՆ-ի ներքին քաղաքական դաշտում բարձրաձայնվող մեղադրանքներ, կարող են ընկալվել որպես փորձ՝ ազդելու ընտրությունների արդյունքների վրա։