Իմ տեսակետով, Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքականության հիմնական նպատակը պետք է լինի հնարավորին չափով դիվերսիֆիկացնելու իր արտաքին կապերը։ Սակայն այս հարաբերությունները ձևավորելիս անհրաժեշտ է խուսափել դրանցից այնպիսի բնույթ տալու, որ դրանք վտանգեն Հայաստանի բարեկամ երկրներին կամ անտեսեն նրանց շահերը։
Այս կարծիքը ես հայտնեցի «Հայաստան» դաշինքի նախընտրական հանրահավաքի ժամանակ՝ անդրադառնալով Ռուսաստանի կողմից սահմանված տնտեսական սահմանափակումներին։
Իմ վերլուծությամբ, Ռուսաստանի քաղաքական ղեկավարությունը պարզապես ցանկանում է, որ Հայաստանը հաշվի նստի իր հետաքրքրությունների հետ։ Այս մոտեցումը, որը կարելի է համեմատել ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենի քաղաքականության հետ, որը նույնպես պահանջում է իր դաշնակիցներից հաշվի նստել իր երկրի շահերի վրա, ցույց է տալիս, որ ոչ մի երկիր չի կարող զարգացնել հարաբերություններ այլ երկրների հետ՝ մի բարեկամ երկրի շահերը չնկատելով։
Չնայած ես համոզված չեմ, որ ՌԴ սահմանափակումները Հայաստանում ներքաղաքական իրավիճակի վրա ազդելու լավագույն մեթոդն են, սակայն Հայաստանը պետք է հասկանա այս հիմնարար սկզբունքը։
Հայաստանի համար հիմնական խնդիրը դիվերսիֆիկացումն է, այլ ոչ թե մի կամ մյուս միավորումներին (օրինակ՝ ԵԱՏՄ կամ ԵՄ) անդամակցելը։ Այդպիսի կրիտիկական որոշումը պետք է կայացնի ժողովուրդը, ոչ թե երկրի ղեկավարությունը։
Հիշեցնեմ, որ Ռոսսելխոզնադզորը մայիսի 28-ին հայտարարել էր մայիսի 30-ից սահմանափակել Հայաստանից պտուղ-բանջարեղենի ներկրումը, իսկ մայիսի 22-ից ժամանակավորապես սահմանափակել էր նաև ծաղիկների ներկրումը։ ՌԴ տնտեսական զարգացման նախարար Մաքսիմ Ռեշետնիկովը հայտարարել էր, որ այս սահմանափակումները ազդեցություն չեն ունենա Ռուսաստանի գնաճի վրա։
