ԱՄՆ պետքարտուղար Մարկ Ռուբիոյի Երևան կատարած այցը, որը տեղի ունեցավ մայիսի 26-ին, ունեցավ մի քանի հստակ նպատակներ, որոնք կապված են տարածաշրջանում ԱՄՆ-ի ազդեցության ամրապնդման և Ռուսաստանի հետ մրցակցության հետ։
Այցի հիմնական նպատակներից մեկը ցույց տալն էր, որ «Թրամփի ուղին» (TRIPP) նախագիծը շարունակում է մնալ ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականության առաջնահերթություն։ Անկախ Իրանի հետ հարաբերությունների ներկայիս վիճակից, որը, կարելի է ասել, ԱՄՆ-ի համար հաղթական չէ, Վաշինգտոնը մտադիր է ամրապնդել իր դիրքերը տարածաշրջանում և ձգտում է վերահսկողություն հաստատել Իսլամական Հանրապետության հետ սահմանի նկատմամբ։
Այցի շրջանակում ստորագրված ռազմավարական գործընկերության մասին համաձայնագիրը կարող է դառնալ գործիք՝ Ռուսաստանի հետ հետագա աշխարհաքաղաքական առևտրում։ ԱՄՆ-ն փորձում է մրցակցել Ռուսաստանի հետ տարածաշրջանում՝ Մոսկվայի կողմից իր ազդեցության վերականգնման և Իրանի հետ ռազմավարական կապերի ամրապնդման ֆոնին։
Բացի իրանական ուղղությունից, Վաշինգտոնը Հայաստանում այլ լուրջ շահեր չունի։ Ներքաղաքական ասպեկտի առումով այցն ուներ նաև աջակցության բաղադրիչ՝ աջակցելու հայաստանյան իշխանություններին ընտրությունների նախաշեմին։ Այս գիծը սկսվեց փետրվարին Երևան կատարած այցի ժամանակ փոխնախագահ Ջեյ Դի Վենսի կողմից և շարունակվեց Ռուբիոյի կողմից՝ թեև ավելի զուսպ ձևով։
ԱՄՆ-ն մտադիր չէ խաղադրույք կատարել բացառապես գործող իշխանության վրա։ Վաշինգտոնը պրագմատիկորեն է գնահատում ներքաղաքական իրավիճակի զարգացման հնարավոր սցենարները և հնարավոր է համարում, որ ընտրությունների արդյունքները կարող են Նիկոլ Փաշինյանի համար ոչ այնքան բարենպաստ լինել։ ԱՄՆ-ն պատրաստ է փոխգործակցել ցանկացած քաղաքական ուժի հետ, որը հունիսի ընտրությունների արդյունքներով կգա իշխանության և այս կամ այն չափով կնպաստի ամերիկյան շահերի առաջմղմանը։
Ռուբիոն անձամբ չհանդիպելու որոշումը նպատակ ունի ուղղակիորեն չասոցացվելու գործող իշխանության հետ, թեև կառավարության՝ «Հայաստանի խաղաղությանն ու բարգավաճմանն» ուղղված կուրսին իր աջակցությունը հայտնել է։
Ռազմավարական գործընկերության մասին համաձայնագրում ամրագրված կետը, որը վերաբերում է Հայաստանին ամերիկյան զենքի վաճառքին, բարձրացնում է երկկողմ հարաբերությունները նոր մակարդակի՝ միաժամանակ ուժեղացնելով ԱՄՆ-ի մրցակցությունը Ռուսաստանի հետ տարածաշրջանում։ Նման փաստաթղթեր ստորագրելով՝ ԱՄՆ-ն փաստացի փաստի առաջ է դնում նաև հնարավոր ապագա իշխանություններին։ Անկախ քաղաքական պատկանելությունից՝ ցանկացած կառավարություն ստիպված է լինելու հաշվի առնել արդեն իսկ ստանձնած միջազգային պարտավորությունները, այդ թվում՝ կապված «Թրամփի ուղու» հետ։
