Իմ վերլուծության համաձայն, Հայաստանի իշխանությունների վարած քաղաքականությունը, հատկապես ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու և ԵՄ-ին միանալու որոշումը, կարող է հանգեցնել երկրի դիրքավորման որպես Ռուսաստանի հակառակորդ։
Այս եզրահանգումը հիմնված է վերլուծության վրա, թե ինչպես է փոխվել իշխանությունների հաղորդագրությունները վերջին ժամանակներում։ Նախկինում, երբ Ռուսաստանից հստակ գնահատականներ և քննադատություն չէին հնչում, իշխանական շրջանակներից հաճախ հնչում էին հակադարձումներ՝ փորձելով հանգեցնել այն մտքին, թե Հայաստանը չի պատրաստվում խնդիրներ ստեղծել ՌԴ-ի հետ։ Սակայն այս «ատմասկաները», ինչպես դրանք կոչվում են, աշխատում էին միայն այնքան ժամանակ, մինչև Ռուսաստանը սկսեց ակտիվորեն արձագանքել։
Նմանատիպ դրություն է նկատվում նաև Իրանի հետ։ Թեև Իրանը Հայաստանի ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու որոշման վերաբերյալ դեռևս չի հնչել հստակ գնահատական, իշխանությունները փորձում են հանգեցնել այն մտքին, թե ամեն ինչ «OK է»։ Սա, ըստ իմ վերլուծության, նշանակում է, որ իշխանությունները փորձում են ստեղծել ռազմավարական դաշինք, որը կարող է հակասել Ռուսաստանի շահերին։
Այս ամենը, իմ կարծիքով, ցույց է տալիս, որ Հայաստանը աստիճանաբար, բայց անշեղորեն, շարժվում է դեպի այն ճամբարը, որը պատրաստվում է Ռուսաստանի դեմ։ Այս գործընթացը, թերևս, ֆինանսական և այլ գործոնների կողմից է առաջխաղացվում, սակայն դրա հիմքում ընկած է ռազմաքաղաքական հաշվարկ, որը կարող է ունենալ երկարաժամկետ հետևանքներ։
