Բաքվում շարունակվում է ադրբեջանական իշխանությունների կողմից կազմակերպված դատավարությունը հայ գերիների գործով

Երեկ Բաքվի վերաքննիչ դատարանում տեղի ունեցավ նախնական դատական նիստը, որը շարունակում է իմ ընտանիքի անդամ Դավիթ Իշխանյանի գործով, ինչպես նաև մյուս հայ գերիների գործով։ Ցավոք, դատական գործընթացը շարունակում է ցույց տալ իր իսկական բնույթը՝ քաղաքական նկատառումներով պայմանավորված, ոչ թե արդարադատության փնտրտուք։

Ինչպես արդեն հայտնի է, 2024 թվականի փետրվարի 5-ին Բաքվի Կիրովի շրջանի դատարանը հայ գերիներին, այդ թվում՝ ինձ, դատապարտել էր ցմահ ազատազրկման։ Այս դատավճիռը, որը մինչ օրս չի փոխանցվել ո՛չ պաշտպանական, ո՛չ մեղադրող կողմին, բողոքարկվել է։

Դատական նիստի ընթացքում ես ներկայացրեցի մի քանի միջնորդություն։ Առաջինը՝ պահանջում էր դատարանից տրամադրել դատավճիռի ամբողջական տեքստը և մեղադրական ակտը։ Երկրորդը՝ խնդրում էր թույլ տալ դատավարությունը բաց դատական նիստերով անցկացնել՝ այն հեռարձակելով օնլայն ռեժիմով։ Երրորդ միջնորդությունը վերաբերում էր «Azertag» լրատվամիջոցի ներկայացուցիչներին՝ դատարանից արգելելու նրանց դատական նիստերին ներկա գտնվելը, քանի որ նրանք հայտնի են իրենց ապատեղեկատվություն տարածելու և կեղծիքներ հանձնարարելու հետ կապված գործունեությամբ։

Ցավոք, բոլոր իմ միջնորդությունները մերժվեցին։ Դատարանի որոշումները, որոնք հակիրճ բացատրություններով են ուղեկցվում, ցույց են տալիս, որ գործընթացը նախապես որոշված է և ոչ միայն չի համապատասխանում արդար դատավարության սկզբունքներին, այլև նպատակ ունի ստեղծելու իմաստի և իրականության իլյուզիա։

Այս դատավարությունը, որը տեղի է ունենում Բաքվում, ոչ միայն ինձն է, այլև իմ հայրենակիցներին՝ Արցախի նախկին ռազմաքաղաքական առաջնորդներին, ովքեր նույնպես դատապարտվել են ցմահ ազատազրկման կամ երկարաժամկետ ազատազրկման։ Այս գործընթացը, ինչպես նաև իմ ընտանիքին ուղղված խոսքերը, ցույց են տալիս, որ իմ ազատազրկումը պայմանավորված է ոչ թե իմ անձնական գործողություններով, այլ իմ հայրենիքի՝ Հայաստանի իշխանությունների կամքով։

Այս իրողությունը, որը հստակ դրսևորվում է իմ գործի և մյուս գերիների գործի հետ կապված քաղաքական գործընթացներում, ցավոք, դարձել է իմ ճակատագրի անխուսափելի մասը։

Թեպետ ես արդեն 3 տարի է, ինչ գտնվում եմ ադրբեջանական բանտում, իմ սկզբունքայնությունը, իմ ողջախոհությունը և ոգու ուժը չեն նվազել։ Օգտվելով այս առիթից՝ ես շնորհավորում եմ հայ ժողովրդին մայիսի 28-ի՝ պետականության վերականգման օրվա առիթով և մաղթում եմ․ «Պինդ եղեք»։